آنالیز ترمودینامیکی شکست حرارتی اتان به منظور تولید اولفین های سبک

Abstract

<span lang="FA">در این مقاله، واکنش­های فرایند شکست حرارتی اتان به­منظور تولید اولفین­های سبک از دیدگاه ترمودینامیکی تجزیه و تحلیل شد. میزان پیشرفت واکنش­های فرایند شکست حرارتی اتان از طریق بررسی وابستگی انرژی آزاد گیبس آن­ها به دمای واکنش مورد بررسی قرار گرفت. به­منظور مدل­سازی این فرایند، از روش حداقل­سازی انرژی آزاد گیبس بهره گرفته شد. تأثیر نسبت بخار آب به اتان در جریان خوراک و دمای واکنش بر روی میزان بازده تولید اولفین­های سبک و نیز توزیع محصولات جانبی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که با افزایش میزان بخار آب به اتان، از میزان بازده اولفین­های سبک کاسته می­شود. علاوه­بر این، روند تغییرات بازده اولفین­ها نسبت به افزایش دما غیرخطی بوده و </span><span lang="AR-SA">در دمای </span><span dir="LTR">K</span><span lang="FA">950 </span><span lang="AR-SA">به بیشترین میزان خود (27درصد) </span><span lang="FA">می­رسد. </span><span lang="AR-SA">در ادامه، با افزایش بیشتر دما، از میزان بازده اولفین­ها کاسته شده و در دمای </span><span dir="LTR">K</span><span lang="FA">1300 به 11درصد می­رسد. با افزایش دما، میزان تولید اتیلن روند افزایشی داشت. از سوی دیگر، میزان تولید پروپیلن، در ابتدا، افزایش یافته و سپس، با افزایش بیشتر دما، کاهش می‌یابد. بررسی انتخاب­پذیری هیدروژن در میان محصولات تولیدی نشان داد که با افزایش محتوای بخار آب در خوراک، به­دلیل انجام واکنش ریفورمینگ اتان، میزان تولید هیدروژن افزایش می­یابد. </span>