پتانسیل سنجی و مکان‌یابی مناطق مستعد احداث اکوکمپ‌های عشایری (مطالعه موردی: بخشی از شهرستان سمیرم)

Abstract

صنعت گردشگری به دلیل درآمدزایی و ایجاد اشتغال در دهه های اخیر مورد توجه زیادی از سوی دولت‌ها قرار گرفته است. در این بین گردشگری عشایری، به‌عنوان فرصتی نوین به بیان و معرفی چشم‌انداز‌های مناطق عشایری که به دیدنی‌ترین جاذبه عصر تکنولوژی لقب گرفته‌اند، می‌پردازد. با توجه به اهمیت موضوع در این پژوهش به بررسی توانایی‌ها و ظرفیت‏های اکوتوریسمی و شناسایی مناسبترین مکان‌ها در دهستان وردشت برای توسعه اکوکمپ عشایری پرداخته می‌شود. پژوهش حاضر کاربردی و از نظر ماهیت روش توصیفی-تحلیلی است. روش جمع‏آوری داده‎ها نیز به صورت ترکیبی از نوع پیمایشی و اسنادی می‌باشد. بر این اساس 25 پرسش‌نامه برای امکان‏سنجی و 10 پرسش‌نامه نیز برای شناسایی مناسب‌ترین مکان به کار گرفته شد و با بهره‏گیری از روش SWOT قابلیت‏ها و توانایی-های منطقه شناسایی و طبقه‎بندی گردید و با بهره‎گیری از تکنیک AHP در محیط GIS بهترین مکان جهت احداث اکوکمپ عشایری انتخاب شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‏دهد که استراتژی نوع تهاجمی دارای برتری نسبی در مقایسه با سایر استراتژی‏های چهارگانه است یعنی در منطقه باید نقاط قوت و فرصت را به حداکثر رساند. با توجه به معیارهای انتخاب شده براساس روش AHP مناسب-ترین مکان برای توسعه اکوکمپ عشایری ، روستاهای تنگ‌دوئی، ورق، گردنه خاکی، حسین آباد، کاسنگان سفلی، علی آباد، کاکا آباد علیا، حیدر آباد، کنده قبرستان، فتح آباد، نصرت‌آباد، ملاقلی، جلال آباد، صادق آباد، دولت قرین علیا، هفتجان، دزبان، دره، سولک، نرمه، حاجی آباد، شوره چمن، دیزیجان، مزرعه سورد، قاپاقلو، گل‌کن سفلی، گل‌کن علیا، مزرعه میل و رباط، مطلوبیت مناسب جهت ایجاد اکوکمپ را دارند.