اثر محیط پایه مادری بر تحمل به خشکی ارقام مختلف نخود در مرحله جوانه زنی

Abstract

این تحقیق با هدف بررسی اثر تنش خشکی و تغذیه گیاه مادری بر بنیه بذرهای حاصل ارقام مختلف نخود و جوانهزنـی<br /> آن ها تحت تنش خشکی اعمال شده با محلول 8/0 -مگاپاسکال پلی اتیلن گلیکولPEG انجام شد. تیمارهای مزرعه شامل<br /> الگوی آبیاری در چهار سطح آبیاری کامل ( شاهد)، قطع آب در مراحل گل دهی، غلاف دهی وگل دهی تا برداشت و محلول پاشی با<br /> مواد طبیعی در سه سطح محلول پاشی با آب مقطر (شاهد)، اسید هیومیک و عصاره جلبک دریایی با سه رقم نخود هاشم، 482-ILC<br /> و میامی (محلی) بود. آزمایش به صورت اسپلیت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام<br /> شد. نتایج نشان داد که بذرهای تنش دیده درشتتر از بذرهای شاهد بودند و درصد جوانه زنی و میانگین مدت جوانهزنی<br /> بیشتری در شرایط نرمال و تنش خشکی از خود نشان دادند. محلول پاشی با مواد طبیعی نتوانست اثرات منفی تنش خشکی را<br /> کاهش داده به طوری که درصد جوانهزنی ، میانگین مدت جوانهزنی ، طول ساقه چه و ریشه چه در این بذرها افزایش نیافت. به<br /> طور کلی تنش خشکی بر پایه مادری بر تحمل به خشکی ارقام نخود مؤثر بود و در بین ارقام مطالعه شده رقم میامی (محلی)<br /> بهتر از سایر ارقام بود. نتایج نشان داد که با تغییر در محیط پایه مادری می توان جوانهزنی در شرایط تنش زا را افزایش داد.