بررسی و ارزیابی تطبیقی سرزندگی شهری در محله های اختصاصی و محلات سنتی با رویکرد توسعه پایدار در جغرافیا: مطالعه موردی کلان‌ شهر تبریز

Abstract

پایداری و سرزندگی شهری از جمله موضوعاتی است که در طی چند دهه اخیر، مفاهیم کیفی برنامه­ریزی شهری را تحت تأثیر قرار داده است. محیط­هایی که از نظر مولفه­های کالبدی - فیزیکی، اکولوژیکی، اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی در سطح مطلوبی قرار دارند، به همان اندازه از نظر سرزندگی شهری و پیامدهای مثبت آن یعنی از کیفیت زندگی مناسبی برخوردار هستند. با توجه به متنوع بودن بافت­های شهری و انواع متفاوت مسکن و گسترش نوع خاصی از مجتمع­های زیستی تحت عنوان محله­های اختصاصی، تعیین میزان سرزندگی شهری به صورت مطالعه تطبیقی بین محلات سنتی و مجتمع­های مسکونی برای تقویت ابعاد مثبت و کاهش موانع سرزندگی ضروری است. مقاله حاضر با نشان دادن اهمیت سرزندگی شهری به عنوان عامل مؤثر در بهبود کیفیت فضاهای شهری به ارزیابی تطبیقی سر زندگی شهری در مجتمع‌های مسکونی اختصاصی و محلات سنتی می­پردازد. برای این منظور محله سنتی چرنداب و مجتمع مسکونی آسمان تبریز (به عنوان محله اختصاصی شده) جهت سنجش میزان سرزندگی شهری انتخاب گردیدند. روش تحقیق حاضر توصیفی - تحلیلی است و از ابزار مطالعات اسنادی و پرسشنامه برای جمع­آوری اطلاعات استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده­ها در نرم افزار SPSS انجام یافته است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که تفاوت معنا داری از نظر پایداری و سرزندگی شهری بین محلات سنتی و محله­های اختصاصی وجود دارد. همچنین بین مولفه­های اجتماعی وکالبدی و میزان پایداری و احساس سرزندگی ساکنین ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد. بطوریکه همبستگی بین متغیرهای بررسی برابر با 0.488 می­باشد. ضریب تعیین 0.23 نشان می­دهد که 23 درصد تغییرات سرزندگی شهری مربوط به مؤلفه‌های اجتماعی و کالبدی است.<br /> <strong><em> </em></strong><br /> <strong><em> </em></strong>