نقد مدیریت دولتی و مدیریت توسعه در ایران

Abstract

<strong>هدف از این مقاله ارائه </strong><strong>چارچوبی تئوریک، همراه با نگاه نقادانه و واقع‌گرایانه به مسائل مدیریت دولتی و توسعه در ایران</strong><strong> است. بدین منظور بر اساس بنیان‌های تئوریک اساطیر تئوری بوروکراسی </strong><strong>تلاش شده است تا مشکلات موجود در نظام اداری به‌عنوان یکی از نظام‌های اجتماعی که در مرکز و کانون نظام‌های اجتماعی قرار دارد و مهم‌ترین رکن یک نظام اجتماعی در به ثمر رساندن خواسته‌های عمومی و اداره امور توسعه در سطح ملی است مورد کنکاش قرار گیرد. تحلیل‌های ما حاکی از وجود مشکلات متعدد در نظام مدیریت دولتی ایران است. مشکلاتی چون: ناکارآمدی و اثربخش نبودن بوروکراسی در ایران، کم خاصیت بودن قدرت تکنوکراتیک و متخصصان در مواجهه با ترجیحات سیاسی در درون بوروکراسی‌های دولتی، توقف بوروکراسی در حرکت وضعی و ضعف اساسی حرکت گردشی، گرایش بوروکرات‌ها به برنامه‌های کوتاه‌مدت و زودبازده به‌گونه‌ای که در عمر خدمتی کوتاه آنان ببار بنشیند، استفاده از بوروکراسی در جهت اهداف سیاسی، تمرکزگرایی شدید، تورم نیروی انسانی، فقدان مراکز اندیشه ورزی و تصمیم‌گیری مبتنی بر معیارهای علمی و پژوهشی، حاکم شدن دیدگاه مهندسی و اقتصادی به جای دیدگاه مدیریتی.</strong>