عرفی شدن در چشم انداز آرا متفکران غربی

Abstract

<strong>عرفی شدن در چشم انداز آرا متفکران غربی</strong> <strong> </strong> <strong>دکتر عبدالرحمن عالم<strong>[1]</strong></strong> <strong>رضا نصیری<strong>[2]</strong></strong> <strong> </strong> <strong>چکیده:</strong> مفاهیمی از قبیل سکولاریزاسیون، عرفی شدن، دنیوی گرایی به لحاظ معنایی و مصداقی به یکدیگر نزدیک هستند گرچه تمایز و تفاوت­هایی نیز با یکدیگر دارند. اما سه خصلت اساسی عرفی شدن عبارتند از: 1- قدسی زدایی یا افول نقش مذهب در معنی بخشی به سپهر اجتماعی؛ 2- افتراق­یابی ساختاری که طی آن نهادهای دینی و نهادهای جامعه عرفی از یکدیگر متمایز می­شوند؛ 3- گذار تدریجی ادراک و رفتار دینی به سمت قلمرو عرفی. عرفی شدن جزء لاینفک مدرنیته و روح و جوهر آن می­باشد. چرا که مدرنیته خود یک فرهنگ و مذهب می­باشد و نباید آن را به معنای جغرافیا و تاریخ در نظر گرفت. نوسازی غربی از چنان قدرتی برخوردار است که به گفته آگنس هلر همه چیز را شبیه خودش می‌کند. بنابراین با گسترش نوسازی و مدرنیته و سازوکارهای آن، ادیان آسمانی در معرض چالش قرار می­گیرند. پست سکولار، وجود و قدرت دین در فرد و جامعه را می­پذیرد، اما باز به اصول اصلی سکولاریسم تأکید می­کند: 1. دین باید از عرصه سیاست و حکومت عقب نشینی کند؛ 2. دین باید مرجعیت انحصاری علوم تجربی را به رسمیت بشناسد 3. دین خود حاکمیت مردم و حقوق بشر ملتزم نداند. <strong>واژگان کلیدی: </strong>سکولاریسم، عرفی شدن، غرب، مدرنیته، پست مدرنیته

<br clear="all" />

[1] - استاد تمام، گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران aalem@ut.ac.ir

[2] - دانشجوی دکتری، علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکز، تهران، ایران Rezanasiri1357@yahoo.com <strong>تاریخ دریافت:29/6/1395 - تاریخ پذیرش:17/7/1395</strong>