ناکارآمدی نهادهای غیردولتی در تأمین منافع ملی ایران

Abstract

<strong> </strong><br /> <strong>مسعود مطلبی<strong>[1]</strong></strong><br /> <strong>شاپورکریمی<strong>[2]</strong></strong><br /> <strong>چکیده:</strong><br /> اکنون همکاری و مشارکت سه رکن حاکمیت، بخش خصوصی و جامعه مدنی ضرورتی انکار ناپذیر است. حاکمیت، مسئولیت تنظیم روابط و سیاست­های داخلی و خارجی را به نمایندگی از ملت بر عهده دارد و جامعه مدنی شامل همه تشکل­های مردمی است که در جهت توسعه کشور و با اهداف غیرانتفاعی و عام المنفعه تلاش می­شود. نهادهای مدنی در ایران با چالش­هایی مواجه هستند. همچنانکه به لحاظ ساختاری با موانعی همچون موانع فرهنگی، حقوقی و اقتصادی مواجه هستند. از سوی دیگر در ابعاد درونی مشکلاتی همانند کلی بودن و مبهم بودن اهداف وظایف، ضعف مدیریت، فقدان اعتبار و نداشتن پایگاه اجتماعی و عدم آگاهی این سازمان‌ها نسبت به نقش و جایگاه خود در جامعه این نهادها را ناکارآمد می­کند. در ابعاد بیرونی چالش­هایی همچون تعریف نشدن نوع رابطه دولت با سازمان‌های غیردولتی، عدم وجود هویت جمعی مشترک در میان سازمان‌های غیردولتی و فقدان درک و پذیرش نقش سازمان‌های غیردولتی در جامعه­ای نهادها را ناپایدار می­نماید.<br /> <strong>واژگان کلیدی:</strong> حکمرانی غیردولتی، سمن، ایران، شفافیت، دول<br /> <br clear="all" /><br /> <br /> [1] - استادیار و عضوهیئت علمی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آزادشهر، گلستان، ایران<br /> Mmthp2006@gmail.com <br /> <br /> <br /> [2] - کارشناس ارشد علوم سیاسی، دانشکده علوم سیاسی، واحد تاکستان،دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، تاکستان، ایران<br /> Karimi_sh@yahoo.com<br /> <strong>تاریخ دریافت: 5/3/1397- تاریخ پذیرش:30/3/1397</strong>