سنجش میزان آسیب‏ پذیری محلات شهری در تطابق با اصول پدافند غیرعامل مطالعه‏ ی موردی: شهر شهرکرد

Abstract

هدف پژوهش حاضر، سنجش میزان ایمنی شهرکرد بر اساس اصول پدافند غیرعامل، سطح‏بندی شهر بر مبنای میزان آسیب‏پذیری، الگوی پراکندگی زیرساخت‏های شهری و سازمان‏های مهم تصمیم‏گیری در سطح شهر است. نوع پژوهش از نظر هدف کاربردی است، بستر مورد مطالعه شهر شهرکرد است که با استفاده از شاخص‏های مکانی مؤثر بر ایمنی، به سنجش میزان آسیب‏پذیری شهر در زمان بروز جنگ پرداخته شده است. برای تحلیل داده‏ها ابتدا معیارها و زیرمعیارهای شهری به کمک مدل ANP در محیط نرم‏افزارSuper Decisions مقایسه و امتیاز‏گذاری شده‏اند، سپس ضریب اهمیت هر یک از معیارهای اصلی به کمک مدل AHP و در نرم‏افزار Expert choice سنجیده شده است. پس از ارزیابی معیارها و زیرمعیارها، فاصله از معیارهایی که دوری و نزدیکی به آن‏ها و یا تراکم و پراکندگی از آن‏ها مهم بوده در محیط نرم‏افزار Arc Gis برآورد شده و پس از طی فرایندهای مذکور، شهر شهرکرد از نظر میزان آسیب‏پذیری در 6 طبقه (آسیب‏پذیری خیلی زیاد، زیاد، متوسط، نسبتاً کم، کم و خیلی‏کم) از هم متمایز شده است.