بررسی تاثیر محرومیت نسبی در بروز جرائم مناطق حاشیه نشین شهر بوشهر

Abstract

زمینه و هدف: یکی از مسائل اساسی در حوزه علوم اجتماعی و به طور خاص در جامعه شناسی بحث میزان بروز جرائم شهری به‌ویژه در حاشیه شهرهاست. عواملی ازجمله عوامل روان‌شناختی، اجتماعی بیولوژیکی و محیطی در ایجاد این‌گونه جرائم نقش دارند. از میان فاکتورهای اجتماعی و روان‌شناختی محرومیت نسبی ازجمله متغیرهایی است که اهمیت فراوانی دارد. تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش محرومیت نسبی در بروز جرائم در مناطق حاشیه نشین شهر بوشهر انجام شد. روش تحقیق: این تحقیق از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی است. همچنین از نظر ماهیت و روش در دستۀ تحقیقات همبستگی قرار می‌‌گیرد و به دلیل این‌که در فاصله زمانی معین انجام شده است، از نظر زمانی مقطعی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 50.000 نفر از افرادی که در مناطق حاشیه نشین شهر بوشهر سکونت دارند.. نتایج و یافته‌های تحقیق: نتایج مطالعه حاضر نشان داد رابطه‌ی مثبت و معناداری بین محرومیت نسبی با بروز جرائم در مناطق حاشیه نشین شهر بوشهر وجود دارد. همچنین بین ابعاد محرومیت نسبی با جرائم در مناطق حاشیه نشین شهر بوشهر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که همه ابعاد محرومیت نسبی بر بروز جرائم اثر معنادار دارند. بر اساس میزان بتای محاسبه‌شده، بعد محل سکونت با میزان بتای (385/0) بیشترین سهم را در جرائم داشته و بعد عدم امنیت کمترین اثر را در جرائم شهری داشته‌اند..