تطبیق رئالیستی در رمان‌های «سووشون» و «من چراغ‌ها را خاموش می‌کنم»بر اساس نظریه‌ی الین شوالتر

Abstract

سیمین دانشور و زویا پیرزاد در سبک نوشتاری از مکتب رئالیست پیروی می‌کنند. این مقاله درصدد است با ارائه‌ی مباحث نظری در مکتب رئالیسم و انعکاس مضامین اجتماعی جامعه براساس نظریه­ی الین شوالتر؛ منتقد آمریکایی، گرایش­های رئالیستی این دو رمان را براساس سبک نوشتاری زنانه، برجسته ‌کند؛ در حالی که در رمان این دو نویسنده به لحاظ رئالیسم، تجربه‌های خاص زنانه را با لحنی کاملاً زنانه که ویژگی‌هایش سادگی، روانی و بعضاً تلاش برای شکستن سنت‌های مردانه‌ی ادبی است، روایت می‌کند. از جمله شباهت­هایی که می‌توان نام برد، رئالیسم اجتماعی و خانوادگی در آثار مذکور هر دو نویسنده است که فراوان دیده می­شود. تفاوت­های بارز این دو رمان در رئالیسم سیاسی در سووشون به‌علت حضور سیمین دانشور در عرصه‌ی اجتماع و سیاست می­باشد. که نسبت به رمان پیرزاد بیشتر است. در مقابل، زویا پیرزاد در پرداختن به رئالیسم روان­شناختی به­واسطه­ی کشمکش­های داخلی و جدال عاطفی، توانمندتر است. روش تحقیق در این مقاله به­صورت (تحلیلی ـ توصیفی) و مطالعه براساس نظریه­های مدرن ادبی و تحلیل متون و محتوا و نیز با توجه به ویژگی­های رئالیستی و تقسیم رئالیست به بخش­های گوناگون می­باشد.