مطالعۀ تأثیر هوش هیجانی بر رفتارهای پرخطر عمدی رانندگان

Abstract

زمینه و هدف: رفتارهای پرخطر رفتارهای بالقوه مخربی هستند که افراد به‌طور ارادی یا بدون اطلاع از پیامدهای نامطلوب احتمالی، آنها را انجام می‌دهند. مفهوم گستردۀ رفتار پرخطر، شامل سلسله‌ای از رفتارهاست که برای فرد درگیر در این رفتار و افراد مهم زندگی وی زیان‌های جدی دارد و همچنین، باعث صدمه‌دیدن غیرعمدی افراد بی‌گناه می‌شود. درواقع، آنها رفتارهایی هستند که آثار نامطلوبی بر رشد همه‌جانبه و سلامتی افراد دارند و مانع موفقیت‌ها و رشد آنها می‌شوند این مفهوم خود متأثر از عوامل اجتماعی و شخصیتی زیادی است و در این مقاله تلاش شده است نقش هوش هیجانی و ابعاد آن بر رفتارهای پرخطرعمدی ارزیابی شود.روش: روش پژوهش پیمایشی بوده و ابزار اندازه‌گیری پرسش‌نامه بسته پاسخ است.جامعۀ آماری رانندگان استان بوشهر است و حجم نمونه، با استفاده از فرمول «کوکران» به‌تعداد 380 نفر و به‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شده‌اند. پس از جمع‌آوری پرسش‌نامه‌ها اطلاعات لازم به‌وسیلۀ نرم‌افزار spss تجزیه و تحلیل شده و برای آزمودن فرضیات نیز به‌تناسب میزان سنجش متغیرها از آزمون ضریب همبستگی «پیرسون» و تحلیل رگرسیون چندگانه، استفاده شده است.یافته‌ها و نتایج: در جمع‌بندی کلی نتیجه می‌گیریم که هوش هیجانی در کاهش رفتارهای پرخطر عمدی رانندگان اثرگذار است و با ایجاد توانایی ادرک دقیق، ارزیابی و بروز هیجان و توانایی دسترسی یا ایجاد احساسات، توانایی تنظیم برای ارتقای رشد هیجانی و مهار تمایلات عاطفی را بر عهده دارد. هوش هیجانی تعیین می‌کند در روابط اجتماعی چه عملی مناسب و چه عملی نامناسب است.