عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر گرایش به قتل در شهرستان مشگین شهر

Abstract

هدف اصلی تحقیق حاضر این است چه عاملی در گرایش افراد ‌به قتل مؤثر می‌باشد که با روش پیمایشی صورت گرفته و از طریق فرمول کوکران به روش نمونه‌گیری احتمالی 160 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شده‌اند و با استفاده از آلفای کرونباخ روایی آن تأیید گردیده است. از نظریه آنومی دورکیم، مرتن، آلبرت کوهن، هیرشی، تورن بری، پکستن، نظریه فضای قابل دفاع، مدل اجتماعی قتل، مدل دورکیمی قتل برای تبیین گرایش به قتل استفاده شده است. یافته‌های استنباطی نشان می‌دهد بین نظارت اجتماعی (27/0-)، سرمایه اجتماعی (43/0-)، ناکامی (52/0)، احساس بی‌منزلتی (38/0) و تعهد مذهبی (58/0-) با گرایش به قتل معنادار و متغیرهای سن و نظارت خانواده با گرایش به قتل رابطه معناداری نداشته است. همچنین نتایج آزمون T نشان می‌دهد که تفاوت معنی‌داری بین گروه مردان و زنان در گرایش به قتل وجود دارد.