بررسی میزان مشارکت مردم و احساس امنیت (مطالعه موردی: شهر اردبیل)

Abstract

ثبات و پایداری امنیت تنها از رهگذر نهادینه کردن آن در یک جامعه و احساس مشارکت و مسئولیت عمومی در قبال امنیت اجتماعی حاصل می‌شود. مشارکت اجتماعی دلالت بر گسترش روابط بین گروهی در قالب انجمن‌های داوطلبانه، باشگاه‌ها، اتحادیه‌ها و گروه‌هایی دارد که معمولاً خصلتی محلی و غیردولتی دارند که در قالب سیاست‌های اجتماعی مشارکت و درگیر ساختن مردم در فرایندهای اجتماعی مختلف را هدف خود می‌دانند. هدف این مقاله نشان دادن این واقعیت است که امنیت اجتماعی و احساس امنیت برآیند تعامل و مشارکت همگانی کنش‌گران اجتماعی و در نتیجه یک تولید اجتماعی است، به این معناامنیت اجتماعی مقوله‌ای است که از طریق مردم و برای مردم ایجاد می‌شود. در این بین، احساس امنیت موضوعی است روان‌شناختی و به نوعی خاطرجمعی، اطمینان، ایمنی، آسودگی و آرامش قلبی که فرد را تحت تأثیر قرار داده و ذهن او را درگیر کرده، روبرو می‌شود، در چنین شرایطی احساس ناامنی به وی دست خواهد داد. روش تحقیق در این پژوهش از نوع پیمایشی و حجم جامعه آماری مردم شهر اردبیل هست و حجم نمونه مورد مطالعه 194 نفر می‌باشد و روش‌های تجزیه و تحلیل آماری در دو بخش توصیفی و روش‌های تحلیل استنباطی که از آزمون‌هایی مانند T-test، آزمون F، همبستگی پیرسون که با استفاده از نرم‌افزار spss انجام‌گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که فرضیه‌های اول تا چهارم رابطه معناداری بین متغیرها وجود ندارد ولی فرضیه پنجم رابطه معناداری نشان می‌دهد