بررسی تغییرات کربوهیدرات‌های محلول برخی گونه‌های مرتعی در مراحل مختلف فنولوژیک

Abstract

آگاهی از وضعیت ترکیباتی که ذخایر غذایی گیاه را تامین می کنند، برای مدیریت مرتع اهمیت زیادی دارد، اینکه ترکیبات به چه نحو ساخته می‌شوند، در کدام اندام گیاهی تمرکز دارند و غلظت آن چقدر باشد، کمک زیادی در تشخیص مناسب‌ترین زمان چرا، دفعات چرا و طول دوره چرا می‌کند. هدف از این تحقیق بررسی اثر گونه گیاهی، مرحله فنولوژی، اندام‌های گیاهی و فرم رویشی گونه‌ها بر مقدار کربوهیدرات‌های محلول در شش گونه مرتعی شامل دو گونه‌ گراس،Bromus tomentellus وDactylis glomerata، دو گونه‌ فورب شامل Ferula ovina وCoronilla varia و دوگونه‌ بوته‌ای شامل Salsola rigida وArtemisia aucheri است. نمونه‌ها از مراتع ییلاقی (ورد آورد و گچسر) برداشت و پس از خشک شدن آسیاب شده و در آزمایشگاه با استفاده از روش فنل- اسید سولفوریک تجزیه شدند. مقدار کربوهیدرات‌های محلول در بین گونه‌های مختلف، در سه مرحله رویشی از سه فرم رویشی و در سه اندام گیاهی شامل اندام هوایی، ریشه و یقه تفاوت معنی‌داری از لحاظ آماری نشان داد (01/0< P). بر اساس نتایج، گونه‌ Coronilla varia دارای بیشترین کربوهیدرات محلول بود. در بین سه مرحله رویشی، در مرحله بذردهی حداکثر ذخیره کربوهیدرات‌ها حاصل شد. از بین سه فرم رویشی، فورب دارای بیشترین کربوهیدرات محلول بود، مقدار کربوهیدرات‌های محلول در اندام هوایی نسبت به ریشه و یقه بیشتر است.