بررسی نقش راهبردی پلیس در کاهش میزان بزهکاری طی ده سال گذشته در استان بوشهر

Abstract

زمینه و هدف: در جوامع هر چه تعداد مأموران پلیس بیشتر باشد، جرائم کمتر خواهد شد. در حالی که شهروندان و مقامات عمومی اغلب از این دیدگاه حمایت می‌کنند، دیگران ادعا می‌کنند که پلیس در حضور نهادهای اجتماعی بسیار قدرتمندتر، مانند خانواده و بازار کار، مشارکتی محدود در زمینه پیشگیری از وقوع جرم دارد. به نظر می رسد حقیقت در حد وسط این نظریه واقع شده است. لذا هدف این تحقیق بررسی نقش راهبردی پلیس در کاهش میزان بزهکاری در استان بوشهر می باشد. روش: انجام این تحقیق روش توصیفی و پیمایشی می‌باشد. و با ابزار پرسشنامه داده ها گرداوری گردید. یافته ها و نتایج تحقیق نشان داد: بیشتر شدن تعداد مأموران از وقوع جرم پیشگیری می کند یا خیر، وابسته به آن است که آن‌ها تا چه اندازه می‌توانند بر اهداف، وظایف، اماکن، زمانها و مردم خاص متمرکز گردند. مهمتر از همه، این مسئله به آن بستگی دارد که پلیس اماکنی باشند که جرائم جدی در آن‌ها بیشتر رخ می‌دهد و نیز در زمانهایی که احتمال وقوع جرم بیش از هر زمان دیگر است. از این حالت با عنوان امور پلیسی مبتنی بر عوامل خطرزا یاد می‌شود. ارزش امور پلیسی که بر عوامل خطرزا متمرکز است، مهم‌ترین نتیجه حاصله پس از سه دهه تحقیق است. صرفاً به کارگیری پلیس بیشتر، مانع از وقوع جرائم جدی نمی‌شود، امور پلیسی جامعه‌گرا، برون تمرکز بر عوامل خطر جرم، هیچ تأثیری بر جرم ندارد. اما عواملی همچون گشت‌های هدایت شده پلیس، بازداشت‌های پیشگیرانه و حل مشکلات در نقاط جرم خیز، باعث پیشگیری از وقوع جرم شده است.