بررسی برخی ویژگی های آلوکک در جنگل های شمال ایران

Abstract

به منظور بررسی شرایط بوم شناختی آلوکک در جنگل های شمال ایران، رویشگاه های سیاه بیل و لومیردر گیلان، خانیکان، چنس و لالیس در نوشهر، سنگده در ساری و لو گرگان انتخاب شدند و شرایط کمی و کیفی، خاک و اقلیم این مناطق مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان می دهد که رویشگاه های آلوکک در شمال ایران از غرب به شرق و در تمامی ارتفاعات در جنگل های شمال وجود دارد. در مناطق میان بند و در دامنه های شمالی، شمال غربی، شرقی و شمال شرقی دارای تراکم بالاتری است. آلوکک در مناطق مورد بررسی تیپ های مختلفی تشکیل می دهد که شامل تیپ های آلوکک – شیردار، ممرز – آلوکک پلت – آلوکک است. از نظر فراوانی، تراکم و رویه زمینی رویشگاه چنس و از نظر پارامترهای کیفی رویشگاه سیاه بیل دارای بهترین شرایط هستند. با مطالعه شرایط اقلیمی مشخص شد که پراکنش آلوکک در دامنه ای از متوسط بارندگی سالیانه 876 - 1968 میلی متر و میانگین دمای سالیانه 1/7 – 6/13 سانتی گراد قرار دارد. آلوکک بر روی خاک های با تیپ قهوه ای جنگلی، قهوه ای شسته شده، قهوه ای جنگلی تیره پدزولی، قهوه ای اتوتروف و قهوه ای هیدرومورف واقع می شود. خاک این رویشگاه ها دارای بافت های نرم رسی، لومی رسی، رسی شنی تا لوسی شنی است و میزان اسیدیته بین 2/5 – 6/13 نوسان دارد و خاک ها بیشتر عمیق تا نیمه عمیق هستند.