بررسی ویژگی های اکولوژیک جوامع گیاهی با توجه به واحدهای ژئومرفولوژی مطالعه موردی: منطقه چنار راهدار استان فارس

Abstract

اعمال مدیریت صحیح و کارامد در هر منطقه برمبنای داشتن اطلاعاتی دقیق از ویژگی های کمی و کیفی رستنی ها و آگاهی از روابط گیاهان با یکدیگر و نیز عوامل محیطی میسر است. این تحقیق به منظور بررسی میزان تاثیر عوامل محیطی بر پایه واحدهای ژئومرفولوژی شکل گرفته در طول زمان بر استقرار جوامع گیاهی در استان فارس و در منطقه ای به وسعت 31790 هکتار انجام پذیرفت. مطالعات فیزیوگرافی، آب و هوا، زمین شناسی، ژئومرفولوژی، خاک شناسی و جامعه شناسی گیاهی انجام شد و با استفاده از عکس های هوایی و نقشه های شیب، جهت، ارتفاع، سنگ شناسی و ژئومرفولوژی واحدهای کاری همگن تعیین گریدی. در هر واحد، پوشش گیاهی از طریق نمونه برداری صحرایی و بررسی عوامل موثر محیطی انجام شد. تفکیک و طبقه بندی جامعه های گیاهی به روش تلفیقی برون – بلانکه - کوچلر، فلورستیک – فیزیونومیک، انجام و نقشه پوشش گیاهی تهیه گردید. هر واحد گیاهی با توجه به اشکوب تراکم و فرجام حیاتی و با استفاده از ترکیب رنگ الگو و عدد بر روی نقشه پوشش مشخص و فرمول فیزیونومی مربوطه معرفی شد. نتایج نشان داد که در واحد کوهستان، استقرار جامعه های گیاهی عمدتا تحت تاثیر عامل آب و هوا و در نقاط کم ارتفاع و تپه ماهوری تحت تاثیر عامل خاک است. در مناطقی که شدت تخریب کمتر است، بین رخساره های ژئومرفولوژی و جوامع گیاهی ارتباطی نزدیک وجود دارد. بر روی سازنده های زمین شناسی یکسان تنوع جامعه های گیاهی تابع ارتفاع و انبوهی این جوامع تابع شیب و جهت است. از ویژگی های خاک منطقه در مناطق کم ارتفاع که نقشه مهمتری را در تعیین جوامع گیاهی ایفا می کنند، می توان بافت، عمق، وجود لایه های محدود کننده سنگی و میزان گچ و آهک را نام برد.