بررسی و تحلیل عوامل موثر بر مزاحمت‌های خیابانی بانوان بوشهری و راهکارهای پیشگیری وضعی

Abstract

مزاحمت‌های خیابانی با افزایش ضریب احساس ناامنی اجتماعی، موجب ترس از حضور در جامعه و در نتیجه محدود شدن آزادی‌های فردی و کاهش مشارکت زنان در عرصه اجتماعی می‌شود. هدف از این تحقیق، بررسی و تحلیل عوامل موثر بر مزاحمت‌های خیابانی بانوان بوشهری و ارائه راهکارهای پیشگیری وضعی است. تحقیق حاضر از نظر ماهیت و هدف کاربردی است و از نظر روش توصیفی از نوع زمینه‌یابی (پیمایشی) است. جامعه آماری تحقیق حاضر را تعداد400نفر از بزه دیدگان و بزه‌کاران مزاحمت خیابانی در طول هشت ماهه سال1394 تشکیل می‌دهند که در مجموع 50 نفر از گروه بزه دیدگان و 50 نفر از گروه بزه‌کاران به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه‌گیری احتمالی طبقه‌بندی شده انتخاب شدند. روش گردآوری اطلاعات در این تحقیق روش کتابخانه‌ای و میدانی است و ابزارهای گردآوری آن را مصاحبه و پرسش‌نامه محقق ساخته تشکیل می‌دهد. یافته‌های تحقیق حاکی از این است که مزاحمت‌های خیابانی، متأثر از علل و عوامل مختلفی چون؛ 1- عوامل محیطی (مهاجرت و گسترش شهرنشینى و حاشیه‌نشینی؛ تحولات جمعیتى؛ طراحی نامناسب محیطی و فضاهای بدون دفاع) 2-عوامل فرهنگی (گسترش ارتباطات و رسانه‌های جمعى؛ رواج و گسترش فرهنگ برهنگی؛ عدم اعتقاد به هنجارهای اجتماعی)، 3-افزایش سطوح شبکه‌های اجتماعی موبایلی و ترویج الگوهای غربی در شبکه‌های ماهواره‌ای 4- ناکارآمدی سیاست جنایی (فقدان قوانین و مقررات موثر؛ بی تاثیر بودن مجازات های موجود؛ عدم بکارگیری از روش‌های پیشگیری وضعی) 5- نقش شرایط زمانی و مکانی و وقوع مزاحمت‌های فیزیکی در صفوف خدماتی، در وسایل نقلیه عمومی، در بازارهای هفتگی و وقوع مزاحمت‌ها در مکان‌های خلوت و در شب 6-عوامل فردی (ناشناخته بودن فرد در میان افراد بیگانه؛ موقعیت اجتماعی مزاحمین خیابانی؛ کتمان و عدم اعلام جرم؛ نوع پوشش و آرایش و همچنین نحوه رفتار زنان؛ بالا رفتن سن ازدواج و مصرف مشروبات الکلی) در بروز مزاحمت‌های خیابانی تاثیر به سزایی داشته و مورد تأیید هر دو گروه مورد مطالعه می‌باشد.