روان‌شناسی وحدت‌مدار: رویکردی بومی درتبیین ساختار روان‌وحدانی انسان

Abstract

روان‌شناسی وحدت‌مدار با اتکا به نگرش وحدت انسان و جهان، با برداشتی متمایز از فلسفه وجودی و پدیدارشناسی، نظام منسجمی از مفاهیم روان‌شناسی ارائه می‌کند که او را از دیگر مکاتب روان‌شناسی به‌ویژه روان‌شناسی انسان‌گرا و رفتاری و تحلیلی فروید متمایز می‌سازد. هدف مقاله حاضر، تدوین رویکرد روان‌شناسی بومی مبتنی بر جهان‌بینی وحدت است که شالوده نظام فکری، دینی و فرهنگی شرق را در تقابل با رویکرد‌های روان‌شناسی مبتنی بر فلسفه پدیدارشناسی شکل می‌دهد. این مقاله با طرح ماهیت وحدانی انسان بر اصالت‌های فطری روان‌شناختی مبتنی بر وحدت و معناداری و غایت‌مداری ذاتی انسان تأکید دارد و بدین ترتیب در تبیین مؤلفه‌های روان‌شناختی، مفروضات ساختاری‌ای ایجاد می‌کند که آن را از مکاتب روان‌شناسی پدیدارشناختی و انسان‌گرا کاملاً متمایز می‌سازد. از آنجا که در این رویکرد آغاز و جهت و غایت وحدانی برای ماهیت انسان توصیف می‌‌شود این نظریه می‌تواند ایده معنایی غایت‌گرایانه را در روان‌شناسی توسعه ‌دهد.