بازتاب اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی در اشعار نادر نادرپور

Abstract

مقالۀ حاضر پیشینۀ مضامین سیاسی و اجتماعی را در اشعار نادرپور از شاعران شعر معاصر مورد بررسی قرار داده است؛ درحالی‌که مضامین سیاسی و اجتماعی او در پژوهش‌های معاصر مغفول مانده است. اگر نادرپور را شاعر تصویرها بنامیم، سخنی به گزافه نگفته‌ایم. زمینۀ اصلی مضامین شعر نادرپور، فردی یا انسانی ـ فلسفی است و خیلی متمایل به اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی نیست، امّا در دفتر سرمۀ خورشید و در دفترهای بعدی گاهی به سراغ مضامین سیاسی و اجتماعی به صورت سمبلیک می‌رود. مصداق‌های عاطفی شعر او از عواطف رمانتیکی سیاه آغاز شده و به سوی عاطفه‌های اجتماعی حرکت می‌کند و سرانجام به عاطفه‌های اندوهگین ناشی از غربت و مرگ‌اندیشی خیام‌گونه پایان می‌پذیرد. رمانتی‌سیسم فردگرایانۀ نادرپور در دهه‌های 30 تا 50 تبدیل به رمانتی‌سیسم اجتماعی انقلابی می‌شود و شعر عاشقانۀ رمانتیکی را با شعر سیاسی انقلابی در هم می‌آمیزد. در پس زمینه‌های شعری او هراس، عصیان، انتقام، شکست‌های عصبی، اجتماعی و سیاسی بسامد بالایی دارد. در برخی اشعار نادرپور ما شاهد نگاه نو شاعر به انسان و اجتماع و مفاهیمی چون عشق، آزادی، عدالت و مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان معاصر هستیم.