نقش و کارکرد داستانی قهرمانان، شریران و یاریگران در حکایت‌های هزار و یک ‌شب بر اساس نظریه پراپ

Abstract

در این مقاله نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در قصّه‌های عامیانه با توجّه به حکایت‌های <em>هزار و یک ‌شب</em> و بر اساس نظریۀ پراپ مورد بررسی قرار گرفته است و هم​چنین به دسته بندی یا الگو قراردادن قهرمانان و شریران و تحلیل و تبیین نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در حکایت‌های مذکور پرداخته شده است.<em>هزار و یک شب</em> کتابی است سرگرم‌کننده که ریشه در ادبیات هندی و ایرانی دارد. این کتاب در حدود قرن دهم هجری در مصر تدوین کامل یافته و در دورۀ قاجاریه توسط عبداللّطیف طسوجی تبریزی به فارسی برگردانیده شده است و از آن‌جایی‌که در قصّه‌های عامیانه ساختار متن در جهت نوعی تقابل بین قهرمان و شریر هویّت پیدا می‌کند و نقش قهرمانان در قصّه‌ها سرکوبی شخصیّت‌های شریر و جادوگران است و نقش شریران در قصّه‌ها به‌هم زدن آرامش خانوادۀ خوشبخت و ایجاد یک نوع خراب‌کاری است، بر این اساس نقش و کارکرد داستانی قهرمانان و شریران در حکایت‌های <em>هزار و یک شب</em> توصیف و تحلیل شده است.