بررسی اشعار نادر نادرپور از منظر فرمالیسم روسی

Abstract

نادر نادرپور یکی از محبوب‌ترین شاعران معاصر دهۀ سی و چهل است و می‌توان او را از مهم‌ترین میراث‌داران شعر کلاسیک، در عین حال، نوپرداز به حساب آورد. لطافت، زیبایی و ویژگی‌های زیبایی شناختی شعر او، وام‌دار شناخت وی از شعر گذشته است؛ بنابراین در پژوهش حاضر کوشیده‌ایم که آثار این شاعر برجسته را براساس یکی از مهم‌ترین نظریه‌های ادبی معاصر یعنی فرمالیسم روسی بررسی کنیم. هدف ما در این پژوهش معرفی زبان شعری نادر نادرپور از منظر فرمالیست‌های روسی و کشف ساختار و زبان شعری در اشعار این شاعر معاصر و یافتن پاسخی برای این سؤالات است که «ادبیت» آثار و اشعار نادر نادرپور، زاده و حاصل چه روند و فرآیندی است؟ آیا عدول از هنجار(اعم از هنجار موسیقیائی، دستوری و ...) در شعر او بسامد بالایی دارد؟ نتایج نشان می‌دهد در حدود یک سوم اشعار نادرپور طبیعت‌گرایی است. شعر «گیاه و سنگ نه آتش» بیشترین طبیعت‌گرایی را به خود اختصاص داده است. هنجارگریزی آوایی و نحوی، توازن نحوی، وزن، اختیارات عروضی، جناس و موارد دیگری نشان می‌دهد که شعر نادر نادرپور از جهت آرای فرمالیست‌های روسی دارای ساختار سنجی می‌باشد