تأثیر انگیزاننده‌های بیرونی بر عملکرد کارکنان نیروی انتظامی (مطالعه موردی: نیروی انتظامی شهر بوشهر)

Abstract

نیروی انسانی با ارزش‌ترین منبع در هر سازمانی است. زیرا استفاده بهینه و کارا از سایر منابع و دستیابی به اهداف سازمان در گرو عملکرد نیروی انسانی است. نیروی انتظامی از نظر شرایط خاصی که دارد، متفاوت با سایر سازمان‌ها بوده و کار در آنجا با دشواری‌های خاصی همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر انگیزاننده‌های بیرونی بر عملکرد کارکنان نیروی انتظامی شهر بوشهر انجام پذیرفته است که در این راستا تأثیر محرک‌های بیرونی، انگیزاننده های درونی بر عملکرد کارکنان نیروی انتظامی بررسی می‌شود. در این پژوهش، ابتدا با مرور ادبیات نظری، به شناسایی انگیزاننده‌های بیرونی و استخراج مدل مفهومی پژوهش اقدام گردید. سپس پرسشنامه‌ای تهیه و پس از اطمینان از روایی و پایایی آن، به منظور گردآوری داده‌ها، بین کارکنان نیروی انتظامی توزیع شد. در نهایت فرضیه‌ها و مدل مفهومی پژوهش با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS مورد آزمون قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که انگیزاننده های بیرونی، انگیزاننده های درونی و رضایت شغلی بر عملکرد کارکنان نیروی انتظامی شهر بوشهر تأثیر معناداری دارند. همچنین انگیزاننده های بیرونی بر رضایت شغلی کارکنان تأثیر دارد. اما انگیزاننده های درونی بر رضایت شغلی تأثیر ندارد.