شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر برتصادفات جاده‌ای استان بوشهر

Abstract

در دهه اخیر مسئله تصادفات جاده ای در ایران از اهمیت خاصی برخوردار شده است به طوریکه بسیاری از سازمان ها کوشیده‌اند با ترسیم یک نظام جامع سرمایه های سه گانه سازمانی را متمرکز بر اهداف راهبردی تعین کرده مسئله تصادفات نه تنها در ایران بلکه در استان بوشهر به عنوان یکی از بزرگترین مشکلات سلامتی عمومی در حال بررسی بوده است. لذا با توجه به این مهم هدف تحقیق حاضر "شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر بر تصادفات جاده‌ای استان بوشهر" با تمرکز بر نقش عوامل سه گانه موثر بر تصادفات جاده ای شامل عوامل انسانی، راه و وسیله نقلیه سهم هریک از عوامل بود. روش اجرای تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی بوده است. جامعه آماری تحقیق شامل کل داده‌های مربوط به تصادفات رخ داده در سال 1389 حاصل از فرم کام است . همچنین برای رتبه بندی هریک از عوامل مؤثر در تصادفات جاده ای از تکنیک فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد که سهم عامل انسانی در تصادفات جاده‌ای استان بوشهر با 54% در رتبه نخست بوده است. در حالیکه نقش عامل راه با 45% و وسیله نقلیه با 1% در رتبه‌های بعد قرار می‌گیرند. همچنین زیر معیارهای "عجله و شتاب بی مورد" در عامل انسانی ، "نقص علایم عمودی" در عامل راه و بالاخره "سایر نقایص(مانند: نقص در کمربند ایمنی، نقص و یا فقدان آینه ها، نقص شیشه های خودرو، نقص علائم هشدار دهنده، نقایص فنی موتوری خودرو و ...)" در عامل وسیله نقلیه دارای بیشترین سهم در ایجاد تصادفات جاده ای در محورهای ارتباطی استان بوشهر بوده اند. همچنین نوع دیگر طبقه‌بندی توصیفی داده‌های تصادفات جاده‌ای بر حسب عوامل محیطی مانند ماه تصادف، روز تصادف، وضعیت روشنایی، نحوه برخورد، موقعیت تصادف، کاربری محل تصادف انجام و مورد بررسی قرار گرفت. در پایان پیشنهادهای لازم جهت کاهش تصادفات جاده‌ای در استان بوشهر ارائه گردید.