تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر ارتقای سلامت روان نوجوانان بزهکار مستقر در کانون اصلاح و تربیت استان بوشهر

Abstract

این پژوهش از نوع مطالعات تجربی است که هدف کلی آن تعیین اثربخشی آموزش گروهی مهارت‌های زندگی برای ارتقاء سلامت روان می‌باشد. جامعۀ آماری مورد مطالعه شامل کلیه نوجوانان مستقردر کانون اصلاح و تربیت شهر بوشهر بوده که به روش تصادفی ساده تعداد 32 نفر از آنان به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. از بین نمونۀ انتخاب شده گروه‌های مورد مطالعه تحت عناوین گروه آزمایش به اندازه 16 نفر و گروه کنترل به حجم 16 نفر تعیین و برای انجام عملیات پژوهشی آماده شدند. ابزار اندازه‌گیری برای تعیین وضعیت سلامت روان گروه‌های مورد مطالعه پرسشنامه سلامت عمومی GHQ بوده که نمونه‌ای از آن پیوست می‌باشد. در این مطالعه قبل از شروع مداخلات از تمام اعضای هر دو گروه آزمون GHQ به عمل آمد و نتایج در برگه‌های ویژه‌ای ثبت شدند. پس از اجرای آزمون GHQ و تعیین سطح سلامت روان اعضای گروه‌های آزمایش و کنترل، مداخلات (آموزش گروهی مهارت‌های زندگی) برای گروه آزمایش و پلاسبو (اجرای دورۀ آموزش تغذیۀ صحیح) برای گروه کنترل انجام گردید. بر اساس یافته‌های به دست آمده، تفاوت بین میانگین نمرات پیش آزمون با پس آزمون در گروه آزمایش پس از مداخلات، معنی‌دار بوده (001/0=P) و همچنین این وضعیت در مقایسه بین میانگین نمرات پس آزمون هر دو گروه نیز معنی‌دار بوده است (002/0=P).