بررسی و سنجش رابطۀ بین میزان سرمایۀ اجتماعی و میزان رضایت شغلی کارکنان نیروی انتظامی استان بوشهر در سال 1388

Abstract

رضایت شغلی به گفته بسیاری از کارشناسان یکی از چالش برانگیزترین مفاهیم سازمانی و پایۀ بسیاری از سیاست‌ها و خط مشی‌های مدیریتی برای افزایش کارایی سازمان است. در شرایطی که افراد از شغل خویش راضی باشند مشتاقانه، با امیدواری و اعتماد به نفس به بهره‌برداری از آگاهی‌ها و توانمندی‌های خود می‌پردازند و در نتیجه آرمان‌های سازمان تحقق می‌یابد. امروزه سرمایۀ اجتماعی در کنار سایر شرایط و عوامل مؤثّر بر رضایت شغلی، به عنوان یکی از پارامترهای بسیار مهم و مؤثر قلمداد می‌گردد. تحقیق و پژوهش حاضر نیز با عنوان بررسی و سنجش رابطهء بین میزان سرمایۀ اجتماعی و میزان رضایت شغلی کارکنان نیروی انتظامی استان بوشهر در سال 1388 صورت پذیرفته است. در ساده‌ترین تعریف، رضایت شغلی دوست داشتن وظایف مورد لزوم یک شغل تلقی شده است؛ یعنی شرایطی که در آن کار انجام می‌گیرد و پاداشی که به موجب آن داده می شود. «پوتنام» سرمایۀ اجتماعی را مجموعه‌ای از مفاهیم مانند اعتماد، هنجارها و شبکه‌ها می‌داند که موجب ایجاد ارتباط و مشارکت بهینۀ اعضای یک اجتماع شده و در نهایت منافع متقابل آنان را تأمین خواهد کرد. این تحقیق به روش پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه صورت گرفته است. جامعۀ آماری آن کارکنان نیروی انتظامی استان می‌باشد که به دلیل حجم بالا و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 338 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیده و مورد پرسش قرارگرفته‌اند. داده‌های پرسشنامه با استفاده از نرم‌افزار spss و به کارگیری آزمون‌های آماری متناسب با سطوح سنجش متغیرها تجزیه و تحلیل شده‌اند. آزمون فرضیه‌ها حکایت از وجود رابطه معنی‌دار و مستقیمی بین دو متغیر سرمایۀ اجتماعی و رضایت شغلی، وجود رابطۀ معنی‌دار و معکوس بین متغیرهای سن و رضایت شغلی و همچنین سابقۀ خدمتی پرسنل با رضایت شغلی آنها دارد. علاوه بر این بیانگر عدم وجود رابطۀ معنی‌دار بین متغیرهای تحصیلات، وضعیت تأهّل، محل سکونت و فعالیت اقتصادی جانبی پرسنل با رضایت شغلی آنها می‌باشد.