مروری بر روش های اندازه گیری سطح ویژه مواد و الیاف

Abstract

<span>با توجه به اهمیتی که کمیت سطح ویژه در تعیین خواص و ماهیت فیزیکی مواد جامد دارد، تاکنون روش های مختلفی برای اندازه گیری این <span>مهم ارائه شده اند. این نوع روش ها معمولاً بر اساس جذب گاز، جذب مولکول از محلول، خواص ترمودینامیکی (گرمای انحلال ماده در مایع) <span>و روش های تصویری (مانند میکروسکوپی الکترونی پویشی) عمل می کنند. در این مقاله سعی شده تا متداول ترین این روش ها معرفی و بحث <span>شوند که شامل روش هایی بر پایه جذب گاز (مانند گاز نیتروژن و آرگون) و جذب مولکول های محلول (مانند آبی متیلن و اتیلن گلیکول) <span>هستند. ابتدا مباحث پایه نظیر نظریه هایی لانگمیر (انواع <span>I-IV) <span>و <span>BET<span>) <span>Brunauer–Emmett–Teller) <span>بحث شده و سپس به مطالعات و <span>تجربیات مختلف در این زمینه پرداخته شده است. از آنجا که جامعه هدف این مقاله پژوهشگران فعال در زمینه فیزیک الیاف است و نیز به <span>دلیل منحصر به فرد بودن الیاف از نظر سطح ویژه بسیار زیاد (شکل فیزیکی استوانه ای-نواری) که دارند، به بحث و بررسی مقالات درباره الیاف <span>پرداخته شده است و روش های مختلف به کاربرده شده در مقالات بررسی و ارائه شده اند. شاخص سطح ویژه زیاد در الیاف به حدی حائز <span>اهمیت است که در برخی از کاربردها یافتن جایگزین مشابه میسر نیست، به عنوان مثال می توان کاربردهای فیلتری و نانو داربستی را نام برد</span></span></span></span></span></span></span></span> </span></span></span></span></span></span></span>