مروری برکاربردهای جاذب‎ها برای حذف ترکیبات فنولی از پساب

Abstract

افزایش جمعیت و گسترش صنایع و پیشرفت تکنولوژی عواملی هستند که باعث افزایش مصرف آب و تولید فاضلاب و آلودگی محیط‎زیست شده­اند و سرمایه­گذاری برای تصفیه و دفع بهداشتی را اجباری نموده­اند. فنول­ها ترکیات آلی هستند که توجه بسیاری را به‎دلیل سمی بودن حتی در غلظت­های پایین به‎سمت خود جلب کرده­اند. غلظت مشتقات فنول در پساب خروجی هنگام تخلیه حدود 1/0 است و سازمان سلامت جهانی حداکثر سطح آن را در آب قابل شرب 1 مجاز می‎داند. فنول و ترکیبات فنولی موادی هستند که در بیشتر پساب­های صنعتی و خانگی وجود دارند و به‎علت سمی­بودن ­باید به‎طور مؤثری از این پساب­ها حذف شوند. در این مقاله روش حذف فنول از پساب به‎وسیله جاذب­های کم­هزینه بررسی می‎شود. تأثیر پارامترهای مختلف مثل غلظت اولیه فنول، pH، دما و مقدار جاذب بر روی مقدار جذب بررسی می‎شود. بررسی­ها نشان می­دهد جاذب­های کم_‎هزینه­ای مثل جاذب_­های به‎دست آمده از مواد معدنی، پسماند کشاورزی و مواد زائد صنعتی پتانسیل بالا و انعطاف‎پذیری بیشتری را نسبت به بسیاری از روش­های دیگر برای حذف ترکیبات فنولی دارد و جاذب­هایی که فعالیت سطحی بیشتر، سطح و تخلخل بالایی دارند کارایی بیشتری دارند.