بررسی تأثیر آگاهی از قانون بر میزان گرایش به قانون گریزی (مورد مطالعه: ساکنان 45-18 سال شهر یاسوج)

Abstract

دوام و بقاء هر جامعه به حفظ نظم اجتماعی آن جامعه بستگی دارد. نظم اجتماعی به معنای اطاعت تمامی اعضای یک جامعه از هنجارها، ارزش‌‌ها و قوانینی است که اساس و قوام جامعه هستند. قانون گریزی نوعی جهت‌گیری نسبت به هنجارهای قانونی جامعه است که منجر به کج روی یا انحراف از قوانین می‌شود. یکی از عناصر سازوکار حاکمیت قانون، آگاهی و شناخت مردم از مجموعه قوانینی است که آنان در سایه آن زندگی می‌کنند. فاصله مردم از قوانین از یک سو سبب نقض قوانین و از سوی دیگر سبب محرومیت مردم از سهولت‌ها، آزادی‌ها و امتیازات حقوقی- قانونی‌شان می‌گردد. بنابراین هدف این مقاله بررسی تأثیر آگاهی از قانون بر میزان گرایش به قانون گریزی می‌باشد. روش انجام پژوهش پیمایش بوده است. جامعه‌ی آماری، ساکنان 45-18 ساله‌ی شهر یاسوج بود که با استفاده از جدول بین تعداد 381 نفر به عنوان نمونه، تعیین و با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی از نوع طبقه‌ای- چند مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه‌ی محقق ساخته بود که جهت تعیین اعتبار آن از اعتبار سازه به روش تحلیل عاملی و جهت تعیین پایایی از همسانی درونی به روش آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها برای آمار توصیفی و استنباطی از نرم افراز SPSS استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که بین آگاهی از قانون و گرایش به قانون گریزی رابطه‌ی معناداری وجود دارد. همچنین مردان و افراد مجرد گرایش بیشتری به قانون گریزی، نسبت به زنان و افراد متأهل دارند.