بررسی پراکنش کانون‌های جرم‌خیز در محدوده استحفاظی کلانتری13 شهر یاسوج با استفاده ازGIS

Abstract

گسترش شهرنشینی از یک طرف و کمبود فضا از طرف دیگر، ازدحام و تراکم بیش از حد جمعیت و فعالیت را در شهرهای امروزی سبب شده‌است. درهم‌تنیدگی و فشردگی جمعیت، دارای پیامدهای گسترد‌ه‌ای بوده که یکی از آنها افزایش ناهنجاری‌های اجتماعی است. در این فرایند، کلان شهرهای کشور ما نیز با افزایش بی‌سابقه جرم و جنایت رو به رو هستند که این مسأله، نه تنها دستگاه قضایی را با چالشی بزرگ مواجه نموده، بلکه از نظر فرهنگی، اجتماعی، روانی، اقتصادی و حتی سیاسی نیز مخاطره‌آمیز بوده و هزینه‌های مادی و معنوی فراوانی بر دوش جامعه می‌گذارد. از آنجا که شهر یاسوج به عنوان پایتخت طبیعت ایران از این حیث در رده بالایی قرار دارد، مطالعه حاضر ضمن بررسی و مقایسه پراکنش فضایی جرم در کلانتری 13 شهر یاسوج، به ارزیابی شرایط محیطی این محدوده از شهر بر میزان جرم و جنایت پرداخته است. روش تحقیق در این مقاله بر اساس هدف عملی و بر اساس ماهیت توصیفی است که روش پیمایش در این تحقیق به صورت میدانی انجام خواهد شد. همچنین در این پژوهش از نرم افزارهای GIS و Excel وSPSS استفاده شده‌است و نتایج در شکل جداول و نمودارها و نقشه‌ها نمایش داده شده‌است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که بین ارتکاب جرم و کیفیت محیط مسکونی و شهروندی رابطه معنی‌داری وجود دارد، علاوه بر این، نوع فعالیت به عنوان یک عامل مؤثر در بروز جرم عمل می‌نماید. تأثیر این شاخصه‌ها در نقاط جرم‌خیز شهر به خوبی مشهود است.