تأثیر گسترش فرهنگ حجاب و عفاف بر کاهش آسیب‌های اجتماعی از منظر فقهی و حقوقی

Abstract

حجاب به معنای پوشش بیرونی و عفاف به معنای پوشش درونی، به عنوان دو عامل مؤثر در سلامت و قوام و دوام جامعه محسوب می‌شوند، حجاب به عنوان یک خواسته نظری است که محدود به اسلام نیست، خالق هستی که به تمام اسرار و رموز بشر آگاه است، امنیت، رشد و تعالی انسان‌ها و جوامع بشری را در حجاب و عفاف دانسته‌است. عفاف، ارزشی انسانی بوده و گستره‌ای به وسعت همه ابعاد وجود آدمی، اعم از فردی و اجتماعی دارد، برای نهادینه و اجرایی کردن فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه، علاوه بر نیاز به بصیرت و شناخت عمیق افراد نسبت به باورهای دینی، احکام و دستورات شریعت، وضع قوانین منطبق با معیارها و موازین شرعی به منظور پیشگیری از وقوع جرائم علیه عفت عمومی، ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. زیرا امنیت، آرامش و آسایش اجتماع، در گرو گسترش و تعمیق فرهنگ حجاب و عفاف و رعایت شعائر اسلامی است. در این نوشتار برآنیم، ضمن توضیح و تبیین تاریخچه و ضرورت رعایت حجاب و عفاف در اجتماع ، با ذکر نمونه‌هایی از قرآن کریم، سیره پیامبر (ص) و ائمه اطهار (ع)، آثار و پیامدهای گسترش و نهادینه کردن آنها و نیز آسیب‌های اجتماعی ناشی از عدم رعایت آنها در جامعه را ارزیابی و تحلیل کردده و در خاتمه، به نتیجه‌گیری از بحث‌ها بپردازیم.