ارزیابی توان محیط زیستی منطقه شکار ممنوع خرم‌ناز، به منظور استقرار گردشگری با تأکید بر امنیت، با استفاده از روش تحلیل سلسله‌ مراتبی (AHP)

Abstract

امنیت وگردشگری، پارامترهای یک معادله هستند که نسبتی مستقیم و ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. اصولا تا امنیت برقرار نباشد، سفری شکل نگرفته و سخن گفتن از گردشگری بیهوده خواهد بود. حوزه مطالعاتی منطقه شکارممنوع خرم‌ناز، با مساحت 35/199 کیلومتر مربع، منطقه‌ای کوهستانی در استان کهگیلویه و بویراحمد، از توابع شهرستان بویراحمد واقع شده است. این مطالعه، با هدف ارزیابی توان محیط زیستی محدوده مطالعاتی خرمناز، به منظور استقرار کاربری توسعه اکوتوریسم با تأکید بر امنیت با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) در سال 1393 به انجام رسیده است. بدین منظور، نخست با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی(AHP)، مناسب‌ترین معیارها و گزینه‌های توسعه اکوتوریسم در منطقه، با استفاده از نظرات کارشناسان صورت گرفت. سپس معیارها و گزینه‌های اکوتوریسم در منطقه به درستی انتخاب گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که محیط فیزیکی و شیمیایی جهت استقرار کاربری توسعه اکوتوریسم، نسبت به محیط اقتصادی- اجتماعی، محیط بیولوژیکی و محیط فرهنگی وزن بیشتری را به خود اختصاص داده است. در محیط اقتصادی- اجتماعی، دسترسی به امکانات(محدوده‌های منطقه) به دلیل رفاه و آسایش گردشگران، بیشترین امتیاز را به خود اختصاص داد. اهمچنین نقشه نهایی، این امر را نشان داد که منطقه خرم‌ناز برای تفرج متمرکز، 4% درصد در طبقه 1، 10% درصد در طبقه 2 و 86% درصد در طبقه نامناسب و برای تفرج گسترده، 22%درصد در طبقه 1، 45% درصد در طبقه 2 و 33% درصد در طبقه نامناسب برای استقرار کاربری اکوتوریسم دارای توان می‌باشد. با توجه به نتایج هر دو روش، منطقه توان لازم را برای استقرار کاربری اکوتوریسم دارد که می‌توان سرمایه‌گذاری‌های لازم برای فعال شدن اکوتوریسم، با تأکید بر امنیت در این محدوده را انجام داده و مدیریت منطقه را با دیدگاه حفظ محیط زیست و امنیت توسعه داد.