بررسی نقش اعتقادات مذهبی در کاهش سوء مصرف مواد مخدر در خانواده

Abstract

مرور در تاریخ نشان می‌دهد که اعتیاد، همواره از مهمترین مشکلات اجتماعی ما بوده و هست. به ویژه از وقتی که به عنوان یک ابزار سیاسی در تباه کردن نیروی جامعه و تبدیل آن به یک نیروی منفعل از طرف استعمار به کار رفته است. همچنین توجه به پیامدهای اعتیاد است که می‌تواند به راحتی با دیگر مسائل اجتماعی همچون سرقت، فحشاء و خود فروشی، رشوه خواری و… گره بخورد و زنجیره‌ای از مشکلات اجتماعی را به وجود آورد و در خدمت اهداف بیگانه قرار گیرد که همگی بر پیچیدگی موضوع می‌افزاید. بنابراین در راستای حل این مسأله می-بایست به شناخت تک تک عوامل مؤثر آن برآمد و آن عوامل را بر سر راه برداشت. رفتار والدین و محیط خانواده از عوامل اصلی گسترش اعتیاد جوانان به مواد هستند. نظارت ضعیف بر فرزندان توسط والدین، مصرف مواد و استفاده از تنبیه‌های خشن بدنی و کلامی به منظور تربیت فرزندان از پیش بینی کننده‌های قوی مصرف مواد مخدر در سنین نوجوانان و بزرگسالی هستند. اعتیاد به مواد مخدر در دوران نوجوانی و بزرگسالی به شدت با اختلاف‌های والدین در دوران کودکی یا اختلاف بین والدین و کودکان مرتبط می‌باشد. اکثر مکاتب، روش‌های مشاوره-ای و روان‌درمانی در روانشناسی و حتی پیش از آنها، مکاتب الهی به ویژه اسلام، تمام افراد را به تدبر در خویشتن، افراد خوانده‌اند. نتایج تحقیق نشان داد که رابطه معنی‌داری بین وجود دوستان معتاد، که نقش زیادی در اعتیاد دارند، به علاوه اکثر معتادان قبل از اعتیاد، دوستان معتاد داشته‌اند و بعد از اعتیاد بر دوستان معتاد افزوده گردیده است، وجود دارد. خانواده‌هایی که از اعتیاد جوانان آگاهی حاصل کرده‌اند، عکس‌العمل‌های شدید مثل عدم پذیرفتن، اصرار در ترک، تهدید کردن و نگرانی در آنها دیده شده است. نکته مهم آنکه بیش از یک سوم خانواده‌ها از اعتیاد جوانان آگاهی نداشته‌اند.