بررسی صلاحیت شورای حل اختلاف و نقش ضابطین دادگستری(نیروی انتظامی) در همکاری با آن

Abstract

حل و فصل اختلافات به وسیله نهادهای غیررسمی توسط خود مردم و به واسطه ریش‌سفیدان و بزرگان هر قوم دارای قدمت و سابقه‌ای دیرینه است. از دوران باستان تا قرون وسطی، بهترین نهاد حل و فصل اختلافات ، داوری بوده است. امروزه نیز توسل به نهادهای سازشی، از جمله رایج‌ترین شیوه‌های حل و فصل دعاوی است‌. شورای حل اختلاف برای کاستن از بار عظیم مراجعات مردم به دادگاه‌های دادگستری، در راستای توسعه مشارکت‌های مردمی در حل و فصل دعاوی ، رفع اختلافات محلی و حل و فصل اموری که اساساً ماهیت قضائی ندارند یا از اهمیت و پیچیدگی کمتری از امور قضائی برخوردارند، در سراسر ایران تأسیس شد . این مقاله با روش کتابخانه‌ای سعی دارد با معرفی شورای حل اختلاف و صلاحیت آن در دعاوی حقوقی و کیفری، به بررسی همکاری ضابطین دادگستری خصوصاً نیروی انتظامی، با شورای حل اختلاف در خصوص حفظ آثار و آلات و ادوات جرم در جرایم مشهود بپردازد. همچنین سعی کردیم به اختصار مبانی و پیشینه شورای حل اختلاف و ساختار این شورا را در رسیدگی به دعاوی حقوقی و کیفری، مورد بررسی قرار دهیم. هدف از این تحقیق، کمک به توسعه و گسترش علم و آشنا شدن افراد با ماهیت شورای حل اختلاف و زمینه‌سازی رشد صلح و سازش در مردم می‌باشد تا با توجه به وضعیت شلوغی کنونی دادگستری، از تراکم بیش از حد پرونده ها و سرازیر شدن کلیه اختلافات ریز و درشت اجتماعی به سمت دادگستری اجتناب شود. بنابراین کارکرد مفید شورای حل اختلاف کمک به سزایی در بهبود وضعیت جامعه به همراه داشته است.