تحلیل فضایی عدالت اجتماعی و ‌تأثیر آن بر ناهنجاریهای اجتماعی در سطح محلات شهر جیرفت

Abstract

مفهوم عدالت اجتماعی در عصر جدید، از قرن نوزدهم به بعد توسط جان استوارت میل وارد ادبیات علمی جهان شد و در اواخر دهه 1960 وارد ادبیات جغرافیایی جهان گردید. یکی از مفاهیم عدالت اجتماعی در برنامه ریزی شهری توزیع مناسب خدمات شهری در سطح شهر می‌باشد. وجود تفاوت‌های اجتماعی - اقتصادی و نابرابری و عدم تعادل در خدمات شهری در نواحی مختلف شهر جیرفت، تفاوت‌ فضایی شهر را تشدید نموده است. در این مقاله با در نظر گرفتن نحوه توزیع شاخص‌های مختلف در قالب خدمات شهری به تحلیل فضایی عدالت اجتماعی (توزیع مناسب خدمات در محلات) شهر جیرفت پرداخته شده است. جامعه آماری این پژوهش 15 محله از شهر جیرفت در قالب 6 ناحیه می‌باشد. نوع تحقیق کاربردی و روش آن «توصیفی- تحلیلی» می‌باشد. جهت تجزیه و تحلیل و اطلاعات و اثبات فرضیات از مدل‌های کاربردی مختلف مانند: Z استاندارد و ضریب آنتروپی نسبی، استفاده شده است. بر اساس نتایج بدست آمده ارتباط خیلی کمی بین پراکنش جمعیت و توزیع خدمات در محلات پانزده گانه شهر جیرفت وجود دارد. از سوی دیگر بین خدمات عمومی شهر در محلات مختلف شهر جیرفت نیز تعادل و هماهنگی وجود ندارد. بنابراین وجود نابرابری ناشی از عدم برخورداری عادلانه محلات از خدمات عمومی شهر عدم تحقق عدالت اجتماعی در شهر جیرفت را سبب شده است. همچنین بررسی ها نشان می‌دهد که بین پایداری محلات از نظر شاخصهای پایداری شهری و جرم خیز بودن محلات رابطه‌ای وجود ندارد.