الگوی درک شهروندان کرمانی از امنیت اجتماعی

Abstract

از آنجا که انسان، موجودی اجتماعی است و شهرنشینی شکل جدید اجتماع است بحث امنیت خصیصه اجتماعی به خود گرفته است و موجب سلامت و آرامش روانی می شود بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی درک شهروندان شهر کرمان از امنیت اجتماعی صورت گرفته است. روش تحقیق پیمایش و داده ها با ابزار پرسشنامه در سه ناحیه (مرکزی، نیمه پیرامون و پیرامون یا حاشیه ای) شهر کرمان جمع آوری شدند. جامعه ی آماری شهروندان بالای 18 سال شهر کرمان می باشند که بر اساس فرمول کوکران 384 نفر از آنها با روش خوشه ای چند مرحله ای، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نتایج پژوهش براساس تحلیل واریانس بین گروهی نشان داد که از بین ابعاد امنیت اجتماعی، میزان امنیت جانی در سه ناحیه شهر کرمان متفاوت بوده و این تفاوت در سطح 05/0 معنی دار می باشد بدین معنی که امنیت جانی در ناحیه مرکزی شهر کمتر و هر چه به سمت حاشیه شهر پیش می رویم بر میزان این امنیت افزوده می شود. از سوی دیگر درک مردم در بعد امنیت عاطفی، اقتصادی و مالی در نواحی مختلف شهری تفاوت معناداری را نشان نمی دهد. همچنین آزمون رابطه متغیرهای زمینه ای و درک از امنیت اجتماعی نشان داد که بین جنسیت و امنیت عاطفی و جانی رابطه معناداری وجود دارد یعنی درک امنیت زنان در این دو بعد کمتر از مردان است ولی با امنیت اقتصادی و مالی رابطه ندارد. همچنین بین سن و نوع منزل مسکونی با امنیت اجتماعی رابطه ای معنادار مشاهده نشد.