بررسی نقش امنیت اجتماعی مرتبط با بیگانگی سازمانی در پلیس با سازمان های دیگر (مورد مطالعه شهر کرمان)

Abstract

چکیده: بیگانگی سازمانی به معنای عدم توانمندی سازمان ها به عنوان ابزارهای نظام اجتماعی در تحقق اهداف سازمانی است. حفظ مشروعیت سازمانی که در نهایت منجر به بقای مشروعیت نظام اجتماعی می‌شود از طریق ارضای نیازها و خواسته‌های مردم برقرار می‌‌شود. هدف این مطالعه بررسی نقش امنیت اجتماعی مرتبط با بیگانگی سازمانی در شهر کرمان می باشد. این مقاله با استفاده از نظریه کاردگرایی ساختاری و با تأکید بر نظریه تالکوت پارسونز و مرتون به مطالعه پدیده بیگانگی سازمان می پردازد. روش تحقیق بکار گرفته شده در این مطالعه، پیمایش و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ساختار یافته است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه کارکنان واحدهای اداری دولتی کرمان است. برای روایی ابزار تحقیق از روایی صوری و برای برآورد پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شده است که آلفای کرونباخ بدست آمده برای تمرکزگرایی 87/0، از خودبیگانگی سازمانی 88/0، رسمی بودن 85/0، تعهد و اخلاق سازمانی 67/0 و برای رضایت شغل برابر 71/0 بوده است. یافته‌های پژوهش دلالت بر این دارد که ساخت سازمانی را باید مورد توجه قرار داد و در جهت ارتقای بعد اجتماعی آن کوشید. نتایج حاصل از تحلیل همبستگی و تحلیل مسیر نیز نشان داد که از میان متغیرهای تشکیل دهنده ساخت سازمانی، تمرکزگرایی بیشترین همبستگی را با متغیر وابسته داشته‌ است. اما متغیر میزان تحصیلات با بیگانگی سازمانی دارای همبستگی نسبتاً ضعیفی است. در میان متغیرهای مستقل، تعهد اخلاقی و رضایت شغلی دارای همبستگی منفی و معناداری با بیگانگی سازمانی بوده اند.