تاثیر سطوح مختلف نیتروژن و پتاسیم بر شدت آلودگی شانکر درختان سیب ناشی از قارچ Cytospora cincta Fries در شرایط کشت بدون خاک

Abstract

مدیریت مواد غذایی به خصوص نیتروژن و پتاسیم بروز و توسعه انواع بیماری ها را کاهش می‌دهد. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف نیتروژن و پتاسیم بر شدت آلودگی شانکر سیتوسپورایی درختان سیب، آزمایشی گلخانه‌ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در شرایط کشت بدون خاک روی نهال‌های دو ساله سیب رقم گلدن دلیشز اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح نیتروژن (صفر، 105، 210 و 315 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و چهار سطح پتاسیم (صفر، 115، 230 و 345 میلی‌گرم بر کیلوگرم) بودند. بعد از شش هفته نهال ها توسط جدایه ای با بیماریزایی بالا از قارچ Cytospora cincta Fries مایه‌زنی شدند و شش ماه بعد میانگین مساحت زخم‌های ایجاد شده روی تنه نهال‌ها اندازه‌گیری و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که تغییر در سطوح مختلف نیتروژن و پتاسیم باعث تغییر در شدت بیماری شد. بیشترین و کمترین شدت آلودگی به ترتیب در تیمارهای بدون مصرف نیتروژن (N0) و پتاسیم (K0) و استفاده بهینه(N210K230) مشاهده شد. با افزایش مقدار پتاسیم شدت آلودگی کاهش یافت، در حالی که در سطوح کمتر از مقدار بهینه نیتروژن (N210)، بیماری با شدت‌های مختلف مشاهده شد، همان‌گونه که در غلظت زیادتر از حد مطلوب نیتروژن، نیز شدت آلودگی افزایش معنی‌داری را نشان داد. با مصرف مقادیر بهینه، شدت آلودگی به طور قابل توجهی کاهش نشان داد.