تابش هویت؛ نورپردازی میدان تئاتر در شهر روتردام

Abstract

<span lang="FA" dir="RTL">امروز سبک زندگی انسان شهرنشین فضا‌های منعطفی را می‌طلبد که بسته به نوع نیازهای متنوع و گاه متضاد در طول روز یا شب بتواند از آن استفاده کند. نورپردازی نه تنها به لحاظ عملکرد استفاده از فضا را میسر می‌سازد بلکه در ایجاد حس امنیت و برقراری ارتباط با فضا برای کاربر اهمیت دارد. میدان تئاتر در مرکز شهر روتردام نمونه‌ای از طراحی با تأکید بر زندگی شبانة شهر است که ایده‌های نورپردازی جوهر اصلی آن را نه تنها در شب که در روز نیز شکل داده است. یک فضای باز جمعی که در آن عناصر اصلی برگرفته از خاطرات جمعی هستند. در اینجا نورپردازی به عنوان نماد زندگی مدرن شهری ظاهر می‌شود. طراح در این فضا بهره‌گیری از مؤلفه‌های زمینه‌گرایی و هویتی و نیز استفاده و بهره‌گیری از تکنولوژی را به منظور پاسخ‌دهی به اهداف و نیازهای فضا مورد توجه قرار داده است. نورپردازی در این مکان علاوه بر بعد عملکردی بار معنایی پیدا می‌کند و به مهم‌ترین ویژگی طراحی تبدیل می‌شود. میدان به عنوان یک فضای جمعی در مرکز شهر عملکرد مناسبی دارد و حضور مردم و جریان زندگی در زمان‌های مختلف گویای موفقیت طرح است. این نوشتار</span><span lang="FA" dir="RTL">نحوه بهره‌گیری طراح از پتانسیل‌های نورپردازی در شکل‌دهی به فضا، درک مخاطبین از فضا در طول شبانه‌روز و تأثیرات مثبت و منفی آن بر فضا را در ابعاد مختلف مورد توجه قرار می‌دهد.</span>