کارایی جذب نیتروژن در زعفران (Crocus sativus L.) تحت تاثیر سطوح آبیاری و کشت پر تراکم بنه

Abstract

به منظور مطالعه اثر سطوح آبیاری و کشت پر تراکم بر کارایی جذب و مصرف نیتروژن در زعفران، آزمایشی در دو سال زراعی 92-1391 و 93-1392 به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. در این مطالعه، مقادیر آبیاری (50، 75 و 100 درصد نیاز آبی زعفران) به عنوان عامل اصلی و سطوح کشت پر تراکم (شامل 50، 100، 200 و 300 بنه در متر مربع) عامل فرعی در آزمایش بودند. بر اساس نتایج آزمایش، کمترین میزان جذب نیتروژن در اندام هوایی و بنه زعفران (به ترتیب 02/6 و 62/5 گرم در متر مربع) در شرایط اجرای کاشت 50 بنه در متر مربع + 50 درصد آبیاری مشاهده شد. با افزایش تراکم کاشت در هر دو سال، کارایی جذب، کارایی مصرف و شاخص برداشت نیتروژن در زعفران به طور معنی‌داری رو به افزایش گذاشت. همچنین در سال دوم، کارایی جذب، کارایی مصرف و شاخص برداشت نیتروژن در زعفران بیش از سال اول بود. به نظر می‌رسد که تراکم بالای کاشت زعفران که الگوی کشت پر تراکم نامیده می‌شود، بتواند به عنوان راهی برای افزایش کارایی مصرف نیتروژن در زعفران مورد توجه باشد.