نگاه به ساماندهی روستا شهرهای تهران

Abstract

تبدیل روستا به شهر به عنوان دگردیسی در سکونتگاه‌های انسانی، از چالش‌های عمده شهرنشینی، خصوصاً در کشورهای درحال توسعه است. امروزه، گسترش بیش از حد کلانشهرهایی چون تهران باعث تخریب بافت‌ها و سازمان فضایی شهر شده و ساکنین بافت‌های میانی برای آرامش و آسایش، به سمت بافت‌های بیرونی، دره‌ها و مناطق خوش آب و هوای اطراف شهر مهاجرت و روستاهای مجاور شهر را برای سکونت اختیار کرده‌اند. این امر موجب تخریب باغات و مناظر بکر طبیعی‌ـ روستایی می‌شود. در مقابل شیوه شهرنشینی امروز سرزندگی و نشاط فضاهای شهری را از میان می‌برد. عدم رسیدگی به این روند موجب زوال و نابودی بستر طبیعی و خاطرات روزگاران قدیم و مناطق روستایی، که بخشی از هویت ماست خواهد شد. روستاهایی که در حاشیه شهرها بوده و در دل شهر به صورت ارگانیک به زندگی خود ادامه می‌دهند، روستاـ شهر 1نام‌گرفته‌اند. اتخاذ روش‌ها و سیاست‌هایی که بتواند ضمن ایجاد پیوند قوی بین روستا و شهر، موجب ارتقای کیفیت زیست‌محیطی آنها شده و در عین حال بافت سنتی و طبیعی روستا را حفاظت کند، حائز اهمیت است. احیای روستاـ شهرها به عنوان نقاط هدف گردشگری شهری، فضای مطلوبی برای شهروندان خسته از زندگی ماشینی می‌سازد