پارادوکس دانه‌درشت‌ها

Abstract

در بافت های شهری اراضی بزرگی به صورت بایر یا دارای کاربری واحد وجود دارد که در طی دوران شکل گیری شهر به شکل یک دانۀ درشت در میان بافت متراکم اطراف دیده می‌شود. این اراضی به دلیل ماهیت یکپارچه و غیر قابل نفوذ خود اجازۀ سرایت شبکه‌راه‌های شهری و پدید‌آمدن کاربری‌های گوناگون، مانند آنچه در بقیه شهر رخ داده، را به بافت شهری نمی دهند. در نتیجه در میان بافت متعارف شهری، که دارای دانه بندی همگن و خرد است، دانه های درشتی پدید می آید که نقش مهمی در ادراک شهروندان، کارکرد و منظر شهر و همچنین روابط اجتماعی ساکنان محدوده خود دارد؛ دانه درشت‌ها اغلب با دیواری صلب و طولانی خود را از محیط جدا می کنند، معابر منتهی به آنها بن بست است، از نظر ادراکی به قلعه های رازآمیزی می ماند که جز خواص کسی به آنها راه ندارد، در برابر همۀ تحولات شهر غیر قابل انعطاف است، با اطراف خود تعامل ندارد و بسیاری صفات دیگر که از آنها یک گونۀ خاص شهری را پدید می آورد.<br /> <br /> <br /> -