اثر برخی روشهای آمادهسازی بسترکاشت بر ویژگیهای فیزیکی خاک و عملکرد کمی و کیفی چغندرقند
چکیده
به منظور بررسی اثر روشهای مختلف آمادهسازی بستر کاشت بر عملکرد چغندرقند، این تحقیق در ایستگاه تحقیقاتی مهندس مطهری موسسه تحقیقات چغندرقند در کرج و ایستگاه اکباتان مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان در دو سال زراعی (1388-1386) اجرا شد. آزمایش در هر منطقه با هفت تیمار آمادهسازی بستر کاشت و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکراراجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل آمادهسازی کامل بستر کاشت در پاییز، آمادهسازی کامل بستر کاشت در بهار و پنج تیمار متفاوت آمادهسازی بستر کاشت در دو مرحله پاییز و بهار بودند. در فصل رشد، وزن مخصوص ظاهری و شاخص مخروطی خاک اندازهگیری شد. در زمان برداشت، تعداد و وزن ریشه، طول طوقه و ریشه ذخیرهای و ارتفاع آن از سطح خاک اندازهگیری شد. با تهیه خمیر از ریشه به صورت نمونه از هرکرت خصوصیات کیفی آن نظیر درصد قند و ناخالصیها در آزمایشگاه تعیین شد. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف آمادهسازی بستر کاشت از نظر وزن مخصوص ظاهری خاک و شاخص مخروطی خاک با یک دیگر تفاوت معنیداری نشان ندادند. مقدار وزن مخصوص ظاهری خاک در فصل رشد و همچنین با افزایش عمق از 0 تا 60 سانتیمتری خاک، افزایش یافت. در مراحل مختلف رشد با افزایش عمق شاخص مخروط خاک نیز با روندهای متفاوت افزایش یافته و مقادیر آن از اواسط فصل رشد روند تندتری نسبت به اوایل فصل رشد داشت. در تیمارهای مختلف آمادهسازی بستر کاشت، بالاترین عملکرد قند سفید (23/10 تن در هکتار) در تیمارعملیات پاییزه شخم عمیق، دیسک، لولر و کولتیواتور پنجه غازی و عملیات بهاره دیسک و در آوردن ردیفهای کاشت با پشتهساز به دست آمد. با توجه به نتایج این پژوهش میتوان این تیمار را به عنوان تیمار برتر معرفی کرد.
کلید واژگان
چغندرقندبستر کاشت
شاخص مخروط خاک
وزن مخصوص ظاهری خاک
شماره نشریه
3تاریخ نشر
2014-08-231393-06-01
ناشر
موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذرAgricultural Research,Education and Extension Organization
