احیاء رودخانه‌های شهری، بر اساس دو رویکرد طراحی شهری بیوفیلیک و حساس به آب

Abstract

امروزه توجه به مسائل زیست‌محیطی از جمله بحران آب به‌عنوان یکی از موضوعات چالش‌برانگیز در محافل علمی و تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقش پررنگی به خود گرفته و توجه به رودخانه‌ها به‌عنوان یکی از عناصر اصلی زیست‌محیطی در شهرهای ایران مغفول مانده و کیفیت فضاها و بافت شهری مجاور آن‌ها تنزل یافته است. از این رو متخصصین شهری به دنبال ارائه راه‌حل‌هایی مختلف برای مقابله با مهجور ماندن رودخانه‌ها و بازگرداندن و پیوند آن‌ها با بستر و زمینه‌شان هستند. در این میان طراحی بیوفیلیک و حساس به آب به‌عنوان دو رویکرد جدید مطرح در طراحی شهری سعی در تلفیق شهر و طبیعت با در نظرگیری مسائل مرتبط با آب دارند. در این مقاله تلاش شده است تا با استفاده از روش‌های توصیفی و تحلیل داده‌های ثانویه (اسنادی)، معیارهایی برای طراحی لبه‌های رودخانه‌های شهری بر مبنای دو رویکرد بیوفیلیک و حساس به آب ارائه شود.