اثر کاربرد باکتری استرپتومایسس بر عملکرد دانه و اجزای آن در ذرت سینگل‌کراس 260 در شرایط تنش خشکی

Abstract

این پژوهش به منظور تعیین اثر مصرف باکتری استرپتومایسس بر عملکرد دانه و اجزای آن در ذرت زودرس، رقم KSC260، در شرایط تنش خشکی اجرا شد. اثر سه سطح آبیاری پس از 70، 100 و 130 میلی‌متر تبخیر تجمعی از سطح تشتک تبخیر(به ترتیب شاهد، تنش ملایم و شدید خشکی) و چهار سطح باکتری (شاهد، کود شیمیایی، باکتری و مخلوط کود باکتری) با سه تکرار به صورت کرت‌های خرد شده نواری در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در مزرعه 400 هکتاری مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج در سالهای 1388 و 1389 ارزیابی شد. نتایج نشان داد که اثر آبیاری بر صفات وزن خشک برگ، شاخص سطح برگ، شاخص کلروفیل برگ، ارتفاع گیاه، طول بلال، قطر بلال، عملکرد بیولوژیک، تعداد دانه در ردیف، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در سطح احتمال 1 درصد و بر تعداد روز تا ظهور کاکل، فاصله بین گرده‌افشانی تا ظهور کاکل، ارتفاع بلال از سطح زمین، قطر ساقه و تعداد بلال در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود. اثر مصرف باکتری بر تعداد روز تا گرده‌افشانی و ظهورکاکل، تعداد برگ، وزن خشک و شاخص سطح برگ، شاخص کلروفیل برگ، قطر ساقه و بلال در سطح احتمال 1 درصد و بر تعداد روز تا ظهور گل تاجی، تعداد بلال، تعداد ردیف دانه و وزن هزار دانه در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود. بیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب با میانگین 5649 و 5/3574 کیلوگرم در هکتار با آبیاری شاهد و تنش شدید حاصل شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد، حداکثر عملکرد دانه ذرت سینگل کراس KSC260 در شرایط آب و هوایی کرج با آبیاری پس از 70 میلی‌متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر و مصرف باکتری استرپتومایسس به همراه کود شیمیایی (نیتروژن و فسفر) حاصل شد.