ویژگی‌های باردهی شش ژنوتیپ امیدبخش زردآلو

Abstract

به منظور ارزیابی و شناسائی ظرفیت ژنتیکی ژنوتیپ‌های زردآلوی موجود در ایران آزمایشی در قالب طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار طراحی و از شهریور 1383 در ایستگاه تحقیقات باغبانی سهند به اجرا در آمد. در این تحقیق ژنوتیپ‌های امیدبخش انتخابی به شماره‌های 177، 190، 390، 414، 416، 464 و 269 با رقم تجاری اردوباد 90 (به عنوان شاهد) به مدت هفت سال مقایسه شدند. نتایج نشان داد که بین عملکرد باردهی و تاریخ تمام گل ژنوتیپ و رقم شاهد اختلاف معنی‌دار وجود نداشت. دامنه رسیدن میوه بین زودرس‌ترین و دیررس‌ترین ژنوتیپ حدود 45 روز بود. ژنوتیپ 414 سنگین‌ترین میوه (6/57 گرم) و بیشترین نسبت وزن میوه به هسته (3/30) را داشت. کمترین اختلاف ضخامت گوشت میوه رقم شاهد با ژنوتیپ 464 و بیشترین اختلاف معنی‌دار آن با ژنوتیپ 269 به دست آمد (p≤0.05). بر اساس نتایج صفات بیوشیمیایی، بیشترین اختلاف معنی‌دار با 7/7 درصد بین مقدار قند (TSS) ژنوتیپ‌های 416 و 177 و با 2/1 درصد بین محتوای اسیدهای آلی کل ژنوتیپ‌های 390 و 177 به دست آمد (p≤0.05). اختلاف بین اسیدیته فعال (pH) میوه ژنوتیپ‌ها معنی‌دار نبود. یک همبستگی منفی و معنی‌دار (r2 = 0.8) نیز بین محتوای اسیدهای آلی کل و اسیدیته فعال میوه ژنوتیپ وجود داشت. بر اساس کل نتایج به دست آمده ژنوتیپ 177 به منظور تازه‌خوری، ژنوتیپ‌های 464 و 390 برای فرآوری و ژنوتیپ‌های 190، 414 و 269 برای مصارف دوگانه شناسایی شدند.