اثر تیمارهای مختلف در ریشه‌زایی تعدادی از پایه‌های رویشی سیب(Mallus domestica Borkh.)

Abstract

توسعه پایه‌های رویشی بمنظور افزایش عملکرد در باغهای سیب، ضروری است. این امر به در دسترس بودن یک روش ساده و آسان تکثیر پایه‌ها بستگی دارد. در این آزمایش اثر غلظت‌های مختلف هورمون ایندل بوتریک اسید ( IBA ) و دو روش نگهداری قلمه‌ها (وارونه و مستقیم)، روی ریشه‌زایی، کالوس‌زایی و تعداد و طول ریشه‌های پنج پایه رویشی( M26, MM106 B9, M9, و آزایش) با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی مطالعه شد. نتایج نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین تیمارها و پایه‌ها وجود دارد. مقایسه میانگین‌ها نشان داد که IBA با غلظت ppm 2500 در پایه M26 بهمراه نگهداری وارونه با 42/58% ریشه‌زایی در مقایسه با شاهد مستقیم در پایه M26 با 27/3% ریشه‌زایی بیشترین اثر را داشت. همچنین این تیمار، تعداد و طول ریشه‌ها را 50 تا 100 درصد افزایش داد. بین پایه‌ها نیز پایه‌های M26 و MM106 از نظر درصد ریشه‌زایی، تعداد و طول ریشه‌ها نسبت به پایه‌های آزایش و M9 برتر و با آنان اختلاف معنی‌داری داشتند .