نقش مخارج تحقیق و توسعه در میان عوامل موثر بر بهره وری نیروی کار (مورد ایران و شرکای تجاری منتخب)

Abstract

ارتقاء سطح بهره<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وری عوامل تولید یکی از مهم<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>ترین مولفه<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>های تاثیرگذار بر رشد و توسعه اقتصادی کشورها محسوب می<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>شود براساس نظریه<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>های رشد اقتصادی درون<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>زا، فعالیت<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>های تحقیق<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وتوسعه داخلی ، موجب استفاده موثرتر از منابع موجود و جذب فناوری پیشرفته خارجی در تولید کالاها و خدمات قابل تجارت می<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>گردد و در نهایت بهبود بهره<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وری تولید ارتقاء می<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>یابد. با توجه به اهمیت موضوع، این پژوهش سعی دارد عوامل موثر بر بهره<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وری نیروی کار در کشور ایران و شرکای تجاری منتخب آن در طول سال<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>های 2014-2004 با استفاده از روش پنل- دیتا بررسی کند. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که متغیرهای امید به زندگی و سرمایه انسانی به ترتیب با داشتن ضریب 74/30 و 11/0، بیشترین و کمترین تاثیر را بر شاخص بهره<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وری نیروی کار دارند. از طرفی، متغیر مخارج تحقیق<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وتوسعه با ضریب 71/1 دارای تاثیر مثبت بر بهره<span style="font-family: Times New Roman;">‌</span>وری نیروی کار است، اگرچه برطبق جایگاه مهم و حائز اهمیت این متغیر، توجه چندانی به آن صورت نگرفته است.