افزایش موفقیت توسعه محصول جدید مبتنی بر رویکرد نوآوری باز (مطالعه موردی در یک سازمان پژوهشی)

Abstract

<strong>ظهور پارادایم نوآوری باز در فضای مدیریت نوآوری تصدیق می</strong><strong>‌</strong><strong>نماید که سازمان</strong><strong>‌</strong><strong>ها به منظور تضمین موفقیت خود در توسعه محصول</strong><strong>‌</strong><strong>های جدید، افزون بر تحقیق و توسعه درونی نیازمند توسعه همکاری</strong><strong>‌</strong><strong>های خود با شرکای بیرونی هستند. با توجه به این موضوع، در پژوهش حاضر تلاش شد تا اثر توسعه رویکرد نوآوری باز بر روی موفقیت توسعه محصول جدید در یک سازمان پژوهشی بررسی گردد. برای این منظور، پس از مرور ادبیات پژوهش در حوزه نوآوری باز و موفقیت توسعه محصول جدید، مدل مفهومی و فرضیه</strong><strong>‌</strong><strong>های پژوهش تدوین گردید. سپس برای سنجش ابعاد نوآوری باز و موفقیت توسعه محصول جدید پرسش</strong><strong>‌</strong><strong>نامه</strong><strong>‌</strong><strong>ای طراحی و در بین 100 نفر از افراد جامعه هدف توزیع شد. فرضیه</strong><strong>‌</strong><strong>های پژوهش به کمک آزمون</strong><strong>‌</strong><strong>های آماری همبستگی و رگرسیون مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل همبستگی در سازمان مورد مطالعه نشان داد که تمامی ابعاد نوآوری باز با موفقیت توسعه محصول جدید رابطه مثبت و معنادار دارند اما نتایج تحلیل رگرسیون، این رابطه را تنها برای دو بعد از ابعاد نوآوری باز (اکتشاف درونی و بهره</strong><strong>‌</strong><strong>برداری درونی) مورد تایید قرار داد. </strong>