تولید بیوسورفکتنت های رامنولیپید به منظور کاربرد در فرایند ازدیاد برداشت نفت

Abstract

<em>در این پژوهش، بیوسورفکتنت‌های رامنولیپید به ‌عنوان عامل‌های ازدیاد برداشت میکروبی نفت مد نظر قرار می ‌گیرد. از ویژگی ‌های مهم بیوسورفکتنت‌ها می ‌توان کاهش کشش سطحی، امولسیون کنندگی نفت، سازگاری با محیط، تجزیه پذیری، پایدار بودن در مقابل دما و شوری را نام برد. در این پژوهش تولید رامنولیپید از باکتری</em><em>Pseudomonas aeruginosa NP2</em><em> صورت گرفت و با توجه به شناسایی و اندازه گیری غلظت رامنولیپید توسط </em><em>HPLC</em><em> و </em><em>TLC</em><em> دیده شد تولید رامنولیپید در فاز لگاریتمی رشد شروع و تا فاز سکون ادامه می ‌یابد.</em><em>در طی بررسی تولید رامنولیپید، مشخص شد که بیشترین میزان رامنولیپید تولید شده در محیط کشت دارای روغن آفتاب گردان به عنوان تنها منبع کربن برابر با 8</em><em>_/</em><em>0 گرم بر لیتر است. سرانجام، آزمایش ‌های ازدیاد برداشت نفت با رامنولیپید تولید شده در غلظت </em><em>CMC</em><em>آنها انجام شد. </em><em>آزمایش ‌های سیلاب‌زنی مغزه شامل سیلاب‌زنی مغزه اشباع از نفت خام با آب نمک 1% تا بازیافت نهایی و سپس تزریق محلول‌های بیوسورفکتنت تا بازیافت نهایی انجام شد. برای این کار ، </em><em>مغزه با شدت جریان 10 میلی لیتر بر ساعت، تا بازیافت نهایی،با آب سیلاب‌زنی شد. بازیافت نهایی سیلاب‌زنی با آب، 8_/61% به ‌دست آمد. سپس سیلاب‌زنی با محلول بیوسورفکتنت انجام شد. در این آزمایش بازیافت نهایی سیلاب‌زنی با رامنولیپید، 56_/68 % به ‌دست آمد یا به عبارت دیگر در نهایت 76_/6 % برای رامنولیپید ازدیاد برداشت نفت در مغزه به ‌دست آمد.</em>